Godsdienst en ik..

Deze avond is het zover. het examen van Godsdienst. ik kan niet geloven dat het zo vlug gegaan is. Er was de eerste les, plots was het de laatste les en in een zucht was het examen daar.
Ik kan wel zeggen dat mijn beeld langzaam aan het veranderen is. Ik vind het moeilijk om beelden te veranderen, maar ik weet nu wel dat Godsdienst niet is en moet zijn zoals ik het als kind ervaren heb. Godsdienst kan evenzeer bestaan uit verhalen over liefde, hoop, .. Je mag best eerlijk zijn tegen kinderen en je moet het niet verkondigen als DE waarheid. je moet niet doen alsof jij alles weet en alle antwoorden kent. je stelt hoogstens een antwoord voor. Dat komt overeen met het denken met kinderen, hun geest verruimen en dat doe je met het beeld van God.
Ik ben nu al meer van mening dat deze lessen best zinvol kunnen zijn en dat je er kinderen een plezier mee doet om ze te geven...

Vijf tips om met bijbelverhalen om te gaan in de klas.

1) Laat de kinderen actief deelnemen in de les. Laat ze het verhaal bv uitbeelden. Zo gaan ze het beter onthouden.
2) Werk met materiaal bv prenten. Maak het verhaal visueel.
3) Laat kinderen nadenken over het verhaal en hou er nadien een klasgesprek over waardoor je het aan hun leefwereld kan koppelen.
4) Maak kinderen duidelijk dat het niet gaat om de details in de verhalen, maar dat het gaat om het woord van God, dat het niet letterlijk genomen moet worden.
5) Wees eerlijk en ook kritisch. kinderen zijn kritisch en ze gaan eerder met je meegaan als je eerlijk op hun vragen gaat antwoorden over de bijbel en als ze zien dat ook jij de waarheid niet weet.

Water in wijn veranderen..

Goh, ik vind het moeilijk om te zeggen hoe ik goddelijk bezig ben geweest de afgelopen tijd. Ik heb een vriend die op dit moment veel problemen heeft met zichzelf en andere situaties en ik ben er steeds voor hem en laat hem dat ook merken. Ik hb deze afgelopen tijd gezorgd dat mijn nichtje een fijne tijd heeft, de twee dagen per week dat ze hier is, ik heb mijn familie geholpen waar het nodig was en heb mee gezorgd voor fijne momenten en avonden. Zulke fijne momenten, dankbaarheid van een vriend, een lach van een kind, dat is voor mij water in wijn veranderen. Als mijn nichtje ( Nina, 13 maanden oud) naar mij kijkt, lacht en mijn naam ( eerder Nej ipv Nelle) zegt is dat meteen zo een moment voor mij.

Ik kan moeilijk zeggen wat er zou gebeuren als God naar mij toe komt. Als we het zouden hebben over momenten dat water wijn gaat worden kan ik gewoon heel simpel zeggen : intens gelukkig. Een blij gevoel.
Maar als je het echt hebt over een goddelijke ervaring in de echte zin van het woord, dan moet ik teleurstellend antwoorden. Dat is mij nog nooit overkomen. Ik denk dat ik het wel fijn zou vinden. Ik zou willen geloven in een God, zou willen geloven in een hemel, zou willen geloven dat het meer is dan dit, maar dat kan ik nu niet. Als ik zo een ervaring zou hebben zou dat wel kunnen en ik denk dat ik dat wel fijn zou vinden. Maar ik moet iets echt geloven eer ik erachter ga staan en dat is nog neit het geval. Als ik zo een ervaring zou meemaken zou dat wel zo zijn denk ik, en dat zou ik fijn vinden, dus dat zou een wijnmoment zijn. Sowieso omdat ik het ook zou zien als mijn eerste wonder ( net zoals het het eerste wonder van Jezus was) omdat ik daarvoor niet geloofde..

Ik wens toe dat God naar iedereen toe gaat die het wil of het kan gebruiken. Naar mensen die kracht en hoop kunnen putten uit het geloof waardoor zij de moed niet laten zakken. Dat is iets waar ik echt wel in geloof. Mensen putten hoop uit hun geloof. dat is de rode draad doorheen alle lessen Godsdienst en lessen RZL. God kan je zien als vreugde, als hoop, als respect, als liefde, als de natuur, als alle mooie dingen die er op de wereld bestaan en dat mag nooit veranderen want wat zouden we zijn en waar zouden we staan zonder die prachtige momenten en dingen uit het leven...?

Bespreek een Godsdienstig moment.

Ik blijf eventjes hangen bij die viering in de school. ik vond dit een prachtig Godsdienstig moment waar de leerlingen zelf veel aan gehad hebben. Er is gesproken over dood, over leven, over verdriet en God. Over de hooop die uit geloof kan putten, over dat God bij je is in moeilijke tijden. Kinderen hebben kunnen ervaren hoe belangrijk het is om over gevoelens te spreken, hoe je anderen zou kunnen helpen en hoe zij jou kunnen helpen, hoe je je kan laten helpen door het gebed en hoe verbonden je je voelt als je samen gaat bidden.

Hier werd geen handleiding gebruikt, maar dat was net het mooie. Het was spontaan, er werd niets opgelegd, er waren geen grenzen en geen regels. Dit is wat het onderscheid was van een les. De kinderen konden hun gevoelens de vrije loop laten en hun uiten op dat moment zoals ze zich voelden, wat in een klas niet altijd kan. Omdat de leerkrachten die vrijheid lieten namen de kinderen ook hun verantwoordelijkheid en liep het niet de spuigaten uit. Doordat dit allemaal in goede banen geleid kon worden zie je dat de kinderen dit moment als waardevol beschouwden.

Er zijn natuurlijk vragen gesteld zoals wat er komt na de dood, of je iemand nog terug gaat zien als die dood is ( er is recent ook een jonge leerkracht in mijn stageschool overleden). Vele kinderen hebben zich in hun hoofd vragen afgesteld. daar ben ik zeker van, maar die vragen zullen we nooit weten. De grootste vraag was wat God voor je kan betekenen in moeilijke tijden en hoe je hem dan kan vinden. ( via vrienden, door te bidden, door erover te praten en steun te voelen of geven enz..)

De grootste comonent hier was verbondenheid. Het leren kennen van hun innerlijke gevoelens en die van anderen. Hoe daarmee omgaan, hoe anderen helpen?

Leerplanonderwerp: Welke componenten komen aan bod?

Gekozen onderwerp : " Ik voel mij vandaag zo..."

Dit ind ik een zeer belangrijk onderwerp dat ik ook in mijn klas goed kan gebruiken. ik heb daar een leerling waarvan de moeder nog niet zo lang geleden overleden is, een kind met vermoedelijk autisme, een kind dat niet echt thuishoort in de groep enz..
Verder komen de kinderen op een leeftijd dat ze gevoelens erg beginnen te ervaren en het is voor hen niet zo makkelijk om dit onder woorden te brengen.

In mijn stageplek is er een bepaald moment een soort viering geweest, gewoon in de hal van de school, alle klassen samen, en praten over gevoelens. Iedereen heeft samen een beetje zitten huilen en bidden ( staat al eerder in mijn blog omschreven). Dit was iets dat zeer mooi aansluit bij dit onderwerp. Kinderen tonen dat het neit erg is om te huilen, of om boos te worden. Kinderen leren dat het helpt om erover te praten en het te delen met anderen. Kinderen leren om gevoelens van anderen te aanvaarden.

Componenten die hier aan bod komen zijn:
* Fundamentele bestaanscondities :
- Vertrouwen : Vertrouwen op zichzelf en op anderen, vertrouwen op de kracht van het gebed.
- Mogelijkheden en beperkingen : leren dat ze neit alles zelf in de hand hebben bv als er iemand sterft.
* Verbondenheid:
Dit was iets dat erg aan bod kwam. Kinderen kwamen hun innerlijke gevoelens tegen en dit was erg intens. Ze leerder rekening houden met andere kinderen en diens gevoelens, ze begonnen elkaar te troosten.
* Groeien in goed en kwaad
Dit kwam niet erg aan bod, maar ze leerden over de moeilijke en slechtere dingen in de wereld. Dit reken ik ergens bij kwaad.
* verkennen van geloofstaal en symbooltaal.
Ook dit kwam eigenlijk niet aan bod. Ze leerden wel de waarde kennen van het gebed en kracht die daaruit voortkomt.