Kerstavond : Herinneren, Erkennen en Herkennen.

De opdracht is eigenlijk dat we 1 moment moesten kiezen, maar dat is quasi onmogelijk voor mij..
Herinneren
Zoals ik eerder al vertelde was kerstavond tot dit jaar altijd met de hele familie bij mijn opa. Allemaal samen aan de tafel, met mijn opa aan het hoofd. Door het overlijden van opa kon dat dit jaar niet doorgaan. Natuurlijk was er geen haar op ons hoofd die eraan dacht om die kerstavond te laten varen, de hele familie vindt dit een topdag in het jaar, dus besloten we om het feest bij mijn tante te laten doorgaan.
Wat een geweldige avond was dat... Ik weet niet welk moment ik zou moeten kiezen.. Het moment dat we allemaal samen ( dat is zo een 20 mensen) aan tafel zaten of het moment dat ik met mijn mama, tante en nicht het eten aan het voorbereiden was in de namiddag? Is het het moment dat mijn papa voor het eerst de grote kalkoen aansneedt in plaats van mijn opa? Of is het het moment dat de nichten en neven samen aan de vuurkorf stonden buiten? Of het moment dat de nichten en neven zich aan de traditie van gezeldschapspelletjes durfden wagen......... Ik zou het zelf niet weten.
Erkennen
Zulke momenten kleuren niet alleen je dag, maar ook je leven. Het laat zien dat je mensen hebt waar je op kan rekenen, die er voor je zijn en om je geven. Dat gevoel heerst er de hele avond en er is niets fijner om te voelen dan dat. Op zo een avond hoor je zoveel gelach, uitgelaten stemmen, plezier enz.. Dat heeft voor mij veel te maken met de diepte van mijn leven. Wat voor een leven zou je hebben als er nooit een lach zou zijn? Wat voor een persoon zou je zijn als er geen plezier zou bestaan? Als je je helemaal alleen voelt en het idee hebt dat niemand je zou missen? De diepte van je leven is datgene dat je maakt tot de persoon die je nu bent. Dat is voor mij ook in ene weg heilig. Misschien niet heilig in de zin zoals veel mensen dit woord opnemen. Ik zou dat niet kunnen missen en het zou mijn leven laten verdergaan zonder hoop. En zoals ik eerder al zei en we duidelijk in de lessen godsdienst en RZL hebben gezien is hoop een rode draad.
Herkennen
Mensen zich goed laten voelen en een beter mens van hen maken. Dat is God voor veel mensen en dat zie je goed op zo een dag. God zie ik niet als een persoon, maar eerder als emoties, als gevoelens. Gevoelens van warmte, hoop, het gevoel van niet alleen te zijn en je lasten alleen te moeten dragen en je omringd en beschermd voelen. Dat is God voor mij en dat merk ik geen dag harder als een dag zoals onze kerstavond..